آموزش

مجوزهای توکن (Token Approvals) چیست؛ چگونه دسترسی‌های کیف پول را بررسی و لغو کنیم

راهنمای امنیتی سطح متوسط درباره مجوزهای توکن: مجوز ERC-20، setApprovalForAll در NFT و امضاهای Permit و Permit2 چگونه کار می‌کنند، چرا کیف‌پول‌خالی‌کن‌ها از آن‌ها سوءاستفاده می‌کنند و چطور گام‌به‌گام مجوزهای توکن را بررسی و لغو کنیم.

تحریریه MyTraderBotانتشار: ۱۶ دقیقه مطالعهRead in English
اشتراک‌گذاری
کیف پول سخت‌افزاری Ledger Nano S متصل با کابل USB روی میز چوبی، با نشان راهنمای MyTraderBot
کیف پول سخت‌افزاری Ledger Nano S متصل با کابل USB (عکس آرشیوی، برای تصویرسازی). عکس: Motokoka / ویکی‌مدیا کامنز، CC BY-SA 4.0.
فهرست مطالب

مجوزهای توکن (Token Approvals) دسترسی‌هایی هستند که به قراردادهای هوشمند می‌دهید تا توکن‌ها را از کیف پول شما جابه‌جا کنند، و یکی از رایج‌ترین راه‌هایی‌اند که کاربران کریپتو بدون لو رفتن عبارت بازیابی، دارایی‌شان را از دست می‌دهند. این راهنمای سطح متوسط توضیح می‌دهد مجوزهای ERC-20، مجوز «همه‌جانبه» NFT و امضاهای آفلاین Permit چگونه کار می‌کنند، چرا کیف‌پول‌خالی‌کن‌ها (Wallet Drainer) عاشق آن‌ها هستند و چطور گام‌به‌گام مجوزهای توکن را در اتریوم و دیگر شبکه‌های EVM بررسی و لغو (Revoke) کنید.

نکات کلیدی

  • مجوز به نشانی دیگری (معمولاً یک قرارداد هوشمند) اجازه می‌دهد بعداً و بدون پرسیدن دوباره از شما، تا سقف مبلغ تأییدشده توکن‌هایتان را خرج کند.

  • مجوزها خودبه‌خود منقضی نمی‌شوند. ethereum.org یادآوری می‌کند که یک مجوز ممکن است «حتی سال‌ها بعد» از اعطا استفاده شود.

  • مجوزهای «نامحدود» و مجوز setApprovalForAll در NFTها به خرج‌کننده دسترسی به کل موجودی یک توکن یا کل یک کلکسیون NFT می‌دهند.

  • مجوزهای Permit (EIP-2612) و Permit2 یونی‌سواپ را می‌توان با یک امضای آفلاین (خارج از زنجیره) ساخت؛ به همین دلیل فیشینگ امضا این‌قدر مؤثر است.

  • می‌توانید مجوزها را با ابزار Token Approval Checker اتراسکن، Revoke.cash و ابزارهای مشابه بررسی و با یک تراکنش کوچک درون‌زنجیره‌ای که کارمزد گس دارد لغو کنید.

  • لغو مجوز جلوی سوءاستفاده‌های بعدی را می‌گیرد؛ اما دارایی دزدیده‌شده را برنمی‌گرداند و کیف پولی را که عبارت بازیابی‌اش لو رفته نجات نمی‌دهد.

در این راهنما

  • مجوزهای توکن چیست

  • approve و allowance در ERC-20 چگونه کار می‌کنند

  • مجوزهای نامحدود: راحت اما پرخطر

  • مجوزهای NFT: approve و setApprovalForAll

  • Permit و Permit2: مجوز با امضا

  • چرا کیف‌پول‌خالی‌کن‌ها از مجوزها و امضاها سوءاستفاده می‌کنند

  • چگونه مجوزهای توکن را بررسی و لغو کنیم (گام‌به‌گام)

  • لغو مجوز چه کاری می‌کند و چه کاری نمی‌کند

  • شبکه‌های دیگر: نکته‌ای درباره delegate در سولانا

  • عادت‌های امن برای استفاده روزمره از دیفای

  • اشتباهات رایج

  • پرسش‌های متداول

  • منابع

مجوزهای توکن (Token Approvals) چیست؟

بیشتر توکن‌ها در اتریوم و دیگر شبکه‌های EVM «درون» اپ کیف پول شما ذخیره نمی‌شوند؛ آن‌ها موجودی‌هایی هستند که در قرارداد هوشمند همان توکن ثبت شده‌اند. وقتی می‌خواهید یک صرافی غیرمتمرکز، پروتکل وام‌دهی یا بازارچه NFT از این توکن‌ها استفاده کند، اپلیکیشن معمولاً نمی‌تواند همین‌طوری آن‌ها را بردارد و ابتدا به اجازه شما نیاز دارد. این اجازه همان مجوز توکن است.

Revoke.cash این سازوکار را ساده توضیح می‌دهد: قراردادهای توکن فهرستی نگه می‌دارند از این‌که به کدام نشانی‌ها و به چه مقدار (یا برای کدام دارایی‌ها) مجوز داده‌اید. وقتی قراردادی بعداً بخواهد توکن‌های شما را جابه‌جا کند، قرارداد توکن این فهرست را بررسی می‌کند. اگر مجوز وجود داشته باشد، انتقال انجام می‌شود؛ وگرنه تراکنش شکست می‌خورد.

همین طراحی است که دیفای را ممکن می‌کند. و به همین دلیل است که یک مجوز قدیمی یا بی‌احتیاط می‌تواند مدت‌ها بعد از این‌که فراموشش کرده‌اید، به یک حفره امنیتی تبدیل شود.

approve و allowance در ERC-20 چگونه کار می‌کنند

استاندارد توکن ERC-20 (EIP-20) که در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۵ ایجاد شد، توابعی را تعریف می‌کند که بیشتر توکن‌های مثلی (Fungible) از آن‌ها استفاده می‌کنند. سه تابع در این بحث مهم‌اند:

  • approve(spender, value) به خرج‌کننده اجازه می‌دهد «چندین بار، تا سقف مقدار _value» از حساب شما برداشت کند. فراخوانی دوباره آن، مجوز قبلی را با مقدار جدید جایگزین می‌کند.

  • allowance(owner, spender) نشان می‌دهد خرج‌کننده هنوز چه مقدار مجاز است از حساب مالک برداشت کند.

  • transferFrom(from, to, value) تابعی است که خرج‌کننده برای جابه‌جایی واقعی توکن‌های شما به کار می‌برد؛ استاندارد آن را «فرایند برداشت» می‌نامد که به قراردادها اجازه می‌دهد از طرف شما توکن منتقل کنند.

هر فراخوانی موفق approve باید یک رویداد Approval روی زنجیره ثبت کند. ابزارهای بررسی مجوز با تکیه بر همین رویدادها فهرست مجوزهای شما را می‌سازند.

در یک سواپ معمولی چه اتفاقی می‌افتد

مثال: (فرضی) می‌خواهید برای اولین بار ۵۰۰ USDC را در یک صرافی غیرمتمرکز با ETH عوض کنید. اپ از شما می‌خواهد دو تراکنش را امضا کنید. اولی تابع approve را روی قرارداد USDC فراخوانی می‌کند و به قرارداد مسیریاب (Router) صرافی مجوز می‌دهد. دومی سواپ را انجام می‌دهد و در جریان آن، مسیریاب با transferFrom توکن‌های USDC شما را برمی‌دارد. اگر دقیقاً ۵۰۰ USDC تأیید کرده باشید، پس از سواپ مجوز به صفر می‌رسد. اگر مقدار «نامحدود» تأیید کرده باشید، مسیریاب همچنان می‌تواند در آینده از کیف پول شما USDC بردارد.

مجوزهای نامحدود: راحت اما پرخطر

هر تراکنش مجوز کارمزد گس دارد. بسیاری از اپلیکیشن‌ها برای این‌که کاربر هر بار هزینه مجوز جدید نپردازد، حداکثر مقدار ممکن را درخواست می‌کنند که کیف پول‌ها اغلب آن را «نامحدود» نشان می‌دهند. Revoke.cash این بده‌بستان را توضیح می‌دهد: با مجوز نامحدود فقط یک بار کارمزد مجوز را می‌پردازید، اما اپلیکیشن این دسترسی را برای همیشه نگه می‌دارد.

راهنمای ethereum.org درباره لغو دسترسی توکن خطر را صریح بیان می‌کند: وقتی پلتفرمی به یک توکن دسترسی نامحدود داشته باشد، می‌تواند همه آن توکن را خرج کند، حتی پس از این‌که دارایی‌تان را از پلتفرم به کیف پول خودتان برگردانده‌اید. این راهنما همچنین می‌گوید مجوزهای قرارداد تاریخ انقضا ندارند.

از این‌جا دو خطر جداگانه ناشی می‌شود:

  • خرج‌کننده مخرب است. شما فریب خورده‌اید و به قراردادی مجوز داده‌اید که در اختیار کلاهبردار است.

  • خرج‌کننده معتبر است اما هک می‌شود. Revoke.cash هک SushiSwap در آوریل ۲۰۲۳ را نمونه‌ای از هک شدن یک پروژه شناخته‌شده می‌داند که کاربرانِ دارای مجوز فعال را در معرض خطر قرار داد.

برخی کیف پول‌ها اجازه می‌دهند پیش از تأیید، مقدار درخواستی را ویرایش کنید. ethereum.org می‌گوید بعضی کیف پول‌ها امکان محدود کردن دستی مقدار مجوز را دارند؛ مستندات کیف پول خودتان را بررسی کنید.

مجوزهای NFT: approve و setApprovalForAll

NFTها مدل مجوز خاص خود را دارند.

  • ERC-721 (EIP-721، ایجاد ۲۴ ژانویه ۲۰۱۸) یک تابع approve برای یک شناسه توکن مشخص دارد و تابع setApprovalForAll(operator, approved) برای فعال یا غیرفعال کردن یک «اپراتور» شخص ثالث که می‌تواند همه NFTهای شما در آن کلکسیون را مدیریت کند.

  • ERC-1155 (EIP-1155، ایجاد ۱۷ ژوئن ۲۰۱۸) تابع setApprovalForAll را دارد که به گفته استاندارد «به یک اپراتور اجازه می‌دهد کل مجموعه توکن‌های فرد را از طرف تأییدکننده مدیریت کند». به گفته Revoke.cash، ERC-1155 تابع approve تک‌آیتمی ندارد.

Revoke.cash یادآوری می‌کند که بیشتر بازارچه‌های NFT از نوع «مجوز همه‌جانبه» استفاده می‌کنند، چون مجوز تک‌آیتمی را در هر لحظه فقط می‌توان به یک نشانی داد. همین setApprovalForAll را به مجوزی قدرتمند تبدیل می‌کند: یک امضا می‌تواند کل کلکسیونی را که در اختیار دارید در معرض خطر بگذارد.

مثال: (فرضی) دو سال پیش یک NFT را در بازارچه‌ای برای فروش گذاشته و به قرارداد بازارچه برای کل کلکسیون مجوز داده‌اید. اکنون پنج NFT از همان کلکسیون دارید. آن مجوز اپراتور قدیمی تا وقتی لغوش نکنید، هر پنج NFT را پوشش می‌دهد.

Permit و Permit2: مجوز با امضا

Permit در EIP-2612

EIP-2612 که در ۱۳ آوریل ۲۰۲۰ ایجاد شد، تابع permit را به توکن‌های ERC-20ای اضافه می‌کند که پیاده‌سازی‌اش را انتخاب کنند. به جای این‌که خودتان تراکنش approve بفرستید، یک پیام ساختاریافته (با قالب EIP-712) امضا می‌کنید. سپس هر کسی می‌تواند این امضا را به قرارداد توکن ارائه دهد و قرارداد مجوز شما را روی مقدار امضاشده تنظیم می‌کند. استاندارد صراحتاً می‌گوید «فراخوان تابع permit می‌تواند هر نشانی باشد».

پیام permit شامل مالک، خرج‌کننده، مقدار، یک nonce و یک مهلت (deadline) است. nonce مانع استفاده دوباره از همان امضا می‌شود و مهلت، مدت اعتبار آن را محدود می‌کند. اما EIP-2612 همچنین یادآوری می‌کند که می‌توان مهلت را طوری تنظیم کرد که permitها «عملاً هرگز منقضی نشوند».

Revoke.cash مزیت آن را برمی‌شمارد: کاربران می‌توانند بدون پرداخت گس برای تراکنش مجوز جداگانه، مجوز محدود بدهند. اما به یک عیب هم اشاره می‌کند: بیشتر توکن‌ها از EIP-2612 پشتیبانی نمی‌کنند.

Permit2 یونی‌سواپ

Permit2 قراردادی جداگانه از یونی‌سواپ است که مجوز مبتنی بر امضا را برای هر توکن ERC-20، از جمله توکن‌هایی که هرگز EIP-2612 را اضافه نمی‌کنند، فراهم می‌کند. این سازوکار در دو مرحله کار می‌کند:

  1. یک بار برای هر توکن، یک مجوز استاندارد ERC-20 به قرارداد Permit2 می‌دهید. مستندات یونی‌سواپ می‌گوید این مجوز «معمولاً برای حداکثر مقدار uint256» است.

  2. پس از آن، Permit2 مجوزهای هر خرج‌کننده را از طریق امضا یا تابع approve خودش مدیریت می‌کند.

Permit2 دو بخش دارد. AllowanceTransfer یک مجوز ماندگار با مقدار و تاریخ انقضا نگه می‌دارد که خرج‌کننده می‌تواند تا تمام شدن یا منقضی شدنش بارها از آن استفاده کند. SignatureTransfer با یک امضا فقط یک انتقال را مجاز می‌کند و مجوز ماندگاری باقی نمی‌گذارد. یونی‌سواپ نشانی قرارداد Permit2 را در همه زنجیره‌های پشتیبانی‌شده به‌جز zkSync یکسان اعلام کرده است: 0x000000000022D473030F116dDEE9F6B43aC78BA3.

Permit2 ویژگی‌های ایمنی مفیدی مثل تاریخ انقضا اضافه می‌کند. اما معنایش این هم هست که یک امضای آفلاین می‌تواند بدون مجوز درون‌زنجیره‌ای تازه از طرف شما، جابه‌جایی توکن را مجاز کند.

چرا کیف‌پول‌خالی‌کن‌ها از مجوزها و امضاها سوءاستفاده می‌کنند

«کیف‌پول‌خالی‌کن» (Wallet Drainer) زیرساختی فیشینگی روی وب‌سایت‌های مخرب است که کاربران را فریب می‌دهد تا تراکنش یا پیامی مضر را امضا کنند. هدف این است که برای مهاجم یک approve، یک permit یا یک setApprovalForAll امضا کنید تا او دارایی‌هایتان را جابه‌جا کند.

مجوزهای مبتنی بر امضا به سه دلیل برای مهاجمان به‌ویژه جذاب‌اند:

  • بی‌خطر به نظر می‌رسند. Revoke.cash می‌گوید بسیاری از کیف پول‌ها هنگام امضای مجوز درون‌زنجیره‌ای هشدار می‌دهند، اما چنین هشدارهایی ممکن است برای امضاهای Permit وجود نداشته باشد. «پس ممکن است به نظر برسد فقط دارید وارد یک وب‌سایت می‌شوید، اما در واقع دارید مجوز می‌دهید.»

  • تا زمان استفاده دیده نمی‌شوند. چون permit خارج از زنجیره امضا می‌شود، ابزارهایی مثل Revoke.cash نمی‌توانند آن را ببینند. مجوز حاصل فقط وقتی ظاهر می‌شود که مهاجم آن را روی زنجیره ثبت کند.

  • سریع‌اند. به گفته Revoke.cash، کلاهبرداران اغلب می‌کوشند هرچه زودتر از مجوز استفاده کنند و فرصت کمی برای لغو باقی می‌گذارند.

ابعاد این مشکل مستند است. گزارش ۲۰۲۵ اسکم اسنیفر (Scam Sniffer) که ۳ ژانویه ۲۰۲۶ منتشر شد، ۸۳٫۸۵ میلیون دلار زیان فیشینگ کیف‌پول‌خالی‌کن‌ها را در ۱۰۶٬۱۰۶ قربانی در زنجیره‌های EVM طی سال ۲۰۲۵ ثبت کرده است؛ ۸۳ درصد کمتر از ۴۹۴ میلیون دلار در ۲۰۲۴. بزرگ‌ترین سرقت منفرد، ۶٫۵ میلیون دلار در سپتامبر ۲۰۲۵، با یک امضای Permit انجام شد. امضاهای Permit و Permit2 عامل ۳۸ درصد زیان‌ها در پرونده‌های بالای ۱ میلیون دلار بودند و یک پرونده ۱٫۲۳ میلیون دلاری به setApprovalForAll روی NFTهای Uniswap V3 مربوط بود. اسکم اسنیفر ارقام خود را برآوردی حداقلی می‌داند که فقط فعالیت قابل‌ردیابی کیف‌پول‌خالی‌کن‌ها را پوشش می‌دهد.

فیشینگ همیشه از سایت‌های آشکارا جعلی نمی‌آید. گزارش ما درباره ربوده‌شدن دامنه Across نشان می‌دهد دامنه یک پروژه واقعی چگونه می‌تواند به سایت فیشینگ هدایت شود.

چگونه مجوزهای توکن را بررسی و لغو کنیم (گام‌به‌گام)

برای بررسی مجوزها لازم نیست کیف پول را متصل کنید، چون مجوزها داده عمومی روی زنجیره‌اند. فقط وقتی می‌خواهید لغو کنید باید متصل شوید.

گزینه ۱: Revoke.cash

بر اساس دستورالعمل خود Revoke.cash:

  1. به revoke.cash بروید. نشانی را خودتان تایپ کنید و روی لینک‌های تبلیغات، ایمیل یا پیام مستقیم کلیک نکنید.

  2. نشانی کیف پول (یا نام ENS) را در نوار جست‌وجو وارد کنید یا کیف پول را متصل کنید.

  3. شبکه‌ای را که می‌خواهید بررسی کنید انتخاب کنید. Revoke.cash می‌گوید وب‌سایتش از بیش از ۸۰ شبکه پشتیبانی می‌کند.

  4. فهرست را مرور کنید. اگر فکر می‌کنید چیز مخربی امضا کرده‌اید، مرتب‌سازی را روی «جدیدترین به قدیمی‌ترین» بگذارید تا مجوزهای اخیر اول بیایند.

  5. کنار هر مجوز روی Revoke بزنید، یا با آیکون مداد به جای حذف، مقدار مجوز را کاهش دهید.

  6. تراکنش را در کیف پول تأیید و کارمزد شبکه را پرداخت کنید.

گزینه ۲: Token Approval Checker اتراسکن

Revoke.cash روند اتراسکن را این‌طور توضیح می‌دهد:

  1. صفحه Token Approvals را باز کنید (از منوی More در اتراسکن).

  2. نشانی کیف پولتان را وارد کنید.

  3. نوع توکن را انتخاب کنید: ERC-20، ERC-721 یا ERC-1155.

  4. گزینه Show all approvals را روشن کنید تا چیزی پنهان نماند.

  5. کنار مجوزی که می‌خواهید حذف کنید روی Revoke بزنید و در کیف پول تأیید کنید.

برای زنجیره‌های دیگر از کاوشگر بلاک همان زنجیره، مثل BscScan یا Polygonscan، استفاده کنید. ethereum.org همچنین Blockscout، Unrekt و EverRevoke را به‌عنوان ابزار لغو مجوز معرفی می‌کند و برخی کیف پول‌ها هم نمای مجوزهای خودشان را دارند.

گام ۳: نتیجه را بررسی کنید

ethereum.org توصیه می‌کند چند دقیقه بعد ابزار را تازه‌سازی کنید تا مطمئن شوید قرارداد لغوشده از فهرست حذف شده است. مطمئن شوید کیف پول و ابزار روی یک شبکه‌اند؛ به گفته ethereum.org فقط قراردادهای شبکه انتخاب‌شده را خواهید دید.

پنجره کیف پول چه خواهد گفت

اگر پنجره لغو عبارت‌هایی مثل «approve»، «give permission» یا «set approval for all» را نشان داد، نگران نشوید. Revoke.cash توضیح می‌دهد که تأیید و لغو از یک تابع استفاده می‌کنند: لغو، مقدار ERC-20 را روی ۰ یا مجوز NFT را روی false می‌گذارد. در متامسک می‌توانید این را در «Edit Permission» (برای ERC-20) یا زبانه «data» (برای NFT) بررسی کنید.

هزینه گس لغو مجوز

لغو مجوز یک تراکنش درون‌زنجیره‌ای است، پس برای کارمزد به رمزارز بومی شبکه نیاز دارید؛ مثلاً ETH در اتریوم. هزینه به شبکه و میزان شلوغی آن بستگی دارد. در شبکه اصلی اتریوم پاک‌سازی تعداد زیادی مجوز ممکن است هزینه قابل‌توجهی داشته باشد، در حالی که شبکه‌های لایه ۲ معمولاً ارزان‌ترند. Revoke.cash می‌گوید بررسی مجوزها و لغو تک‌به‌تک آن‌ها فقط هزینه گس دارد. قابلیت لغو گروهی آن از کاربران رایگان ۱٫۵۰ دلار کارمزد می‌گیرد.

مثال: (فرضی) ابزار بررسی شش مجوز در اتریوم نشان می‌دهد: دو مورد برای اپ‌هایی که هر هفته استفاده می‌کنید، سه مورد برای پروژه‌هایی که یک بار در ۲۰۲۳ امتحان کرده‌اید و یک مجوز نامحدود به نشانی‌ای که نمی‌شناسید. ترتیب منطقی این است: اول نشانی ناشناس را لغو کنید، بعد پروژه‌های رهاشده را، و درباره دو موردی که فعالانه استفاده می‌کنید تصمیم بگیرید که نگهشان دارید یا مقدارشان را کم کنید.

لغو مجوز چه کاری می‌کند و چه کاری نمی‌کند

لغو مجوز یک اقدام بهداشتی پیشگیرانه است، نه ابزار نجات.

  • دارایی دزدیده‌شده را برنمی‌گرداند. Revoke.cash این را صریح می‌گوید. با این حال باید مجوزی را که استفاده شده لغو کنید تا دوباره به کار نرود.

  • عبارت بازیابی لورفته را درست نمی‌کند. اگر هر مقدار ETH که به کیف پول می‌فرستید بلافاصله توسط یک «ربات جاروکننده» (Sweeper Bot) خارج شود، به گفته Revoke.cash عبارت بازیابی شما لو رفته و باید آن کیف پول را رها کنید. برای محافظت از عبارت جدید، راهنمای عبارت بازیابی ما را بخوانید.

  • امضای آفلاینی را که هنوز استفاده نشده از طریق داشبورد مجوزها لغو نمی‌کند، چون داشبورد آن را نمی‌بیند. Revoke.cash می‌گوید لغو چنین امضاهایی ممکن است شدنی باشد اما «عموماً بسیار دشوار» است.

  • به موقعیت‌هایتان دست نمی‌زند. هم ethereum.org و هم Revoke.cash می‌گویند لغو مجوز روی توکن‌هایی که قبلاً سپرده یا استیک کرده‌اید اثری ندارد. فقط برای افزودن مقدار بیشتر به مجوز تازه نیاز دارید.

  • قطع اتصال، لغو مجوز نیست. قطع اتصال یک سایت از کیف پول فقط باعث می‌شود سایت نشانی شما را نبیند؛ مجوزهایتان فعال می‌مانند.

  • کیف پول سخت‌افزاری جلوی سوءاستفاده از مجوز را نمی‌گیرد. Revoke.cash توضیح می‌دهد خرج‌کننده‌ای که مجوز دارد به کلیدهای شما نیازی ندارد. کیف پول سخت‌افزاری همچنان از کلیدهای شما محافظت می‌کند، اما باز هم باید آنچه را امضا می‌کنید بخوانید. سلامت خود دستگاه هم مهم است؛ گزارش ما درباره دستگاه‌های دستکاری‌شده Trezor Safe 5 را ببینید.

شبکه‌های دیگر: نکته‌ای درباره delegate در سولانا

مجوز فقط مفهومی مخصوص EVM نیست. در سولانا، برنامه SPL Token به صاحبان حساب اجازه می‌دهد با دستور Approve اختیار بخشی یا همه موجودی توکن خود را به یک delegate (نماینده) واگذار کنند. نماینده سپس می‌تواند تا سقف مقدار واگذارشده توکن منتقل یا بسوزاند و مالک می‌تواند با دستور Revoke این اختیار را پس بگیرد. اصل همان است: بدانید چه کسی می‌تواند توکن‌هایتان را جابه‌جا کند و مجوزهایی را که دیگر لازم ندارید حذف کنید.

عادت‌های امن برای استفاده روزمره از دیفای

  • فقط به اندازه نیاز مجوز بدهید. اگر کیف پولتان اجازه می‌دهد، به جای پذیرفتن «نامحدود»، مقدار را مطابق تراکنش ویرایش کنید.

  • کیف پول‌هایتان را جدا کنید. دارایی بلندمدت را در یک کیف پول «گاوصندوق» نگه دارید که به‌ندرت چیزی امضا می‌کند و برای اپ‌های جدید، مینت‌ها و ایردراپ‌ها از یک کیف پول داغ یا «یک‌بارمصرف» (Burner) جداگانه با موجودی محدود استفاده کنید.

  • هر درخواست امضا را بخوانید. دنبال واژه‌هایی مثل «Permit»، «approve»، «setApprovalForAll»، یک نشانی خرج‌کننده و یک مقدار یا مهلت بگردید. اگر پیام «ورود» شامل مقدار توکن یا خرج‌کننده بود، متوقف شوید.

  • هر بار دامنه را بررسی کنید. اپ‌هایی را که استفاده می‌کنید بوکمارک کنید و از لینک‌های تبلیغاتی و پیام‌های مستقیم دوری کنید.

  • مجوزها را مرتب بازبینی کنید. Revoke.cash پیشنهاد می‌کند مجوزها را به حداقل برسانید و مرتب لغوشان کنید، به‌ویژه برای قراردادهای جدید یا ناشناخته.

  • میزان در معرض خطر بودن را اندازه بگیرید. با ریسک درون‌زنجیره‌ای مثل ریسک معاملاتی برخورد کنید؛ راهنمای مدیریت ریسک در کریپتو ما توضیح می‌دهد چرا هیچ اشتباه منفردی نباید بتواند همه دارایی شما را از بین ببرد.

اشتباهات رایج

  • باور به این‌که قطع اتصال کیف پول از یک سایت، دسترسی آن را حذف می‌کند.

  • فرض این‌که مجوزها پس از مدتی منقضی می‌شوند؛ نمی‌شوند.

  • امضای پیام‌های «بدون گس» بدون خواندن، با این تصور که «تراکنش نیست پس خطری ندارد».

  • لغو مجوز از طریق یک سایت جعلی «Revoke» که از تبلیغ یا پیام مستقیمِ پیشنهاد کمک پیدا کرده‌اید.

  • فرستادن دارایی بیشتر به کیف پولی که نشانه‌های ربات جاروکننده را دارد.

  • فراموش کردن شبکه‌های دیگر. هر مجوز فقط به یک توکن در یک شبکه مربوط است، پس هر زنجیره‌ای را که استفاده کرده‌اید بررسی کنید.

  • لغو مجوزی که یک آگهی فعال NFT به آن نیاز دارد و سپس تعجب از این‌که آگهی کار نمی‌کند. Revoke.cash یادآوری می‌کند که آگهی‌های فعال بازارچه به مجوز نیاز دارند.

نکات ریسک و امنیت

این راهنما آموزشی است و توصیه مالی یا حقوقی نیست. ابزارها و رابط کیف پول‌ها تغییر می‌کنند، پس همیشه آخرین مستندات رسمی ابزاری را که استفاده می‌کنید بررسی کنید. هیچ ابزار بررسی‌ای نمی‌تواند امضاهای آفلاینِ استفاده‌نشده را ببیند و هیچ‌کدام نمی‌تواند تراکنش‌های تأییدشده بلاکچین را برگرداند. اگر فکر می‌کنید کیف پولتان خالی شده، دارایی‌های باقی‌مانده را از هر کیف پولی که به لو رفتنش مشکوکید به یک کیف پول جدید با عبارت بازیابی جدید منتقل کنید و مراقب «خدمات بازیابی» باشید که پول یا عبارت بازیابی‌تان را می‌خواهند.

پرسش‌های متداول

آیا مجوزهای توکن به‌خودی‌خود خطرناک‌اند؟

نه. آن‌ها بخشی عادی از استفاده از دیفای و بازارچه‌های NFT هستند. خطر از مجوز دادن به قراردادهای مخرب، مجوز دادن بیش از نیاز و فعال گذاشتن مجوزهای قدیمی ناشی می‌شود.

آیا باید همه مجوزهایم را لغو کنم؟

ethereum.org می‌گوید لغو همه آن‌ها مشکلی ایجاد نمی‌کند، اما دفعه بعد که از آن اپ‌ها استفاده کنید باید دوباره مجوز بدهید. Revoke.cash آن را بده‌بستانی میان امنیت و راحتی می‌داند.

لغو مجوزهای توکن چقدر هزینه دارد؟

هر لغو یک تراکنش عادی است، پس کارمزد گس شبکه را با رمزارز بومی آن می‌پردازید. کارمزد بسته به شبکه و میزان شلوغی متفاوت است.

آیا لغو مجوز توکن‌هایم را از استیکینگ یا وام‌دهی خارج می‌کند؟

نه. توکن‌های سپرده یا استیک‌شده شما سر جایشان می‌مانند.

آیا می‌توانم امضاهای Permit را که امضا کرده‌ام ببینم؟

نه پیش از استفاده. امضاهای آفلاین فقط پس از این‌که کسی آن‌ها را روی زنجیره ثبت کند، به‌صورت مجوز ظاهر می‌شوند.

منابع

کاور: کیف پول سخت‌افزاری Ledger Nano S متصل با کابل USB (عکس آرشیوی، برای تصویرسازی). عکس: Motokoka / ویکی‌مدیا کامنز، CC BY-SA 4.0.

اشتراک‌گذاری

سیگنال‌ها و نتایج ثبت‌شده را ببینید

سیگنال‌های ثبت‌شده و عملکرد آن‌ها را مرور کنید، یا برای دنبال‌کردنشان حساب رایگان بسازید.

مجوزهای توکن (Token Approvals): بررسی و لغو دسترسی کیف پول