خبر روزانه

دیوان عالی آمریکا درخواست Custodia Bank را رد کرد؛ اختیار فدرال رزرو بر حساب‌های اصلی پابرجا ماند

دیوان عالی آمریکا در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶ درخواست بازنگری Custodia Bank در پرونده‌ای علیه هیئت مدیرهٔ فدرال رزرو (شمارهٔ 26-62) را رد کرد و رأی ۲ به ۱ دادگاه حوزهٔ دهم را پابرجا گذاشت که می‌گوید بانک‌های رزرو می‌توانند حتی درخواست حساب اصلی نهادهای واجد شرایط، مانند این بانک رمزارزی وایومینگ، را رد کنند.

تحریریه MyTraderBotانتشار: ۱۰ دقیقه مطالعهRead in English
اشتراک‌گذاری
نمای غربی ساختمان دیوان عالی آمریکا در واشنگتن پس از مرمت
عکس آرشیوی: نمای غربی ساختمان دیوان عالی آمریکا در واشنگتن پس از مرمت (اکتبر ۲۰۱۳)
فهرست مطالب

مبارزهٔ شش‌سالهٔ Custodia Bank (کاستودیا بانک) برای دسترسی مستقیم به سامانهٔ پرداخت فدرال رزرو به پایان رسید. دیوان عالی آمریکا روز دوشنبه ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶ درخواست بازنگری (certiorari) کاستودیا را در پروندهٔ Custodia Bank, Inc. v. Federal Reserve Board of Governors به شمارهٔ 26-62 رد کرد. این پرونده در بخش «Certiorari Denied» در فهرست دستورهای دیوان (Order List) مورخ ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶ آمده و در پروندهٔ رسمی (docket) نیز در همین تاریخ عبارت «Petition DENIED» ثبت شده است. در فهرست دستورها هیچ نظر مخالف یا بیانیهٔ مکتوبی برای این پرونده درج نشده است.

این تصمیم، رأی ۳۱ اکتبر ۲۰۲۵ دادگاه تجدیدنظر فدرال حوزهٔ دهم (Tenth Circuit) را پابرجا نگه می‌دارد؛ رأیی که می‌گوید بانک‌های فدرال رزرو حتی می‌توانند درخواست «حساب اصلی» (master account) نهادی را که از نظر قانونی واجد شرایط است رد کنند. پیام این تصمیم برای بانک‌های متمرکز بر رمزارز، ناشران استیبل‌کوین و شرکت‌های فین‌تک روشن است: داشتن مجوز بانکی ایالتی، اتصال مستقیم به ریل‌های پرداخت فدرال رزرو را تضمین نمی‌کند.

دیوان عالی در ۱۶ نوامبر چه کرد؟

دیوان عالی دربارهٔ ماهیت پرونده رأی نداد. با رد درخواست certiorari، دیوان فقط از رسیدگی به تجدیدنظرخواهی کاستودیا خودداری کرد و بنابراین رأی دادگاه حوزهٔ دهم پابرجا می‌ماند. طبق پروندهٔ رسمی، کاستودیا پس از آنکه قاضی نیل گورسچ مهلتش را تمدید کرد، دادخواست خود را در ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۶ ثبت کرد. هیئت مدیرهٔ فدرال رزرو و بانک فدرال رزرو کانزاس‌سیتی هر کدام در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ لایحه‌ای در مخالفت با بررسی پرونده ارائه کردند. کاستودیا پاسخ خود را در ۲۸ اکتبر ثبت کرد و پرونده برای جلسهٔ مشورتی قضات در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ توزیع شد. رد درخواست سه روز بعد، در فهرست دستورهای روز دوشنبه منتشر شد.

چند طرف از دیوان خواسته بودند پرونده را بپذیرد. پروندهٔ رسمی نشان می‌دهد لوایح «دوست دادگاه» (amicus) در حمایت از بررسی پرونده از سوی Blockchain Association (ثبت ۱۲ اوت ۲۰۲۶)، The Digital Chamber (۱۳ اوت) و سناتور سینتیا لومیس همراه با سناتور پیشین پت تومی (۱۳ اوت) ارائه شده بود. وکالت کاستودیا را کانن شانموگام از مؤسسهٔ Davis Polk & Wardwell بر عهده داشت و هیئت مدیرهٔ فدرال رزرو را دفتر دادستان کل (Solicitor General) نمایندگی می‌کرد.

حساب اصلی فدرال رزرو چیست و چرا اهمیت دارد؟

حساب اصلی (master account) حساب یک بانک نزد یکی از ۱۲ بانک منطقه‌ای فدرال رزرو است. این حساب درِ ورود به خدماتی مانند Fedwire Funds Service است که به بانک اجازه می‌دهد دلار جابه‌جا کند و تراکنش‌ها را با پول بانک مرکزی تسویه کند. بانکی که چنین حسابی ندارد باید به یک بانک کارگزار (correspondent) متکی باشد که حساب دارد. این کار هزینه می‌افزاید و مهم‌تر از آن وابستگی ایجاد می‌کند: اگر بانک شریک تصمیم بگیرد رابطه را قطع کند، آن نهاد ممکن است دسترسی خود به پرداخت‌های دلاری را از دست بدهد.

مؤسسهٔ سیاست‌گذاری بانکی (BPI) که نمایندهٔ بانک‌های بزرگ است و از فدرال رزرو حمایت می‌کرد، در بیانیهٔ ۱۶ نوامبر خود اهمیت موضوع را چنین خلاصه کرد: حساب اصلی به نهاد امکان می‌دهد «وجوه را مستقیماً نزد یک بانک رزرو سپرده کند، بدون اتکا به یک مؤسسهٔ سپرده‌پذیر واسط»، و پرداخت سود به موجودی حساب‌های اصلی یکی از ابزارهای اصلی فدرال رزرو برای اجرای سیاست پولی است.

این موضوع برای کسب‌وکارهای رمزارزی مهم است، زیرا تقریباً هر مسیر ورود پول، برداشت از صرافی و بازخرید استیبل‌کوین در نهایت نیازمند جابه‌جایی دلار آمریکا در نظام بانکی است. یک بانک رمزارزی با حساب اصلی مستقل، برای این جریان‌های دلاری به بانک شریک وابسته نخواهد بود.

پیشینه: روند پروندهٔ Custodia Bank

مجوز SPDI وایومینگ و انتظاری طولانی

کاستودیا که کیتلین لانگ، مدیر پیشین وال‌استریت، آن را بنیان گذاشته، یک «مؤسسهٔ سپرده‌پذیر با هدف ویژه» (SPDI) در ایالت وایومینگ است. طبق این مجوز، کاستودیا اجازهٔ وام‌دهی ندارد و باید پشتوانهٔ سپرده‌های دلاری خود را به‌صورت دارایی‌های نقدشونده نگه دارد. کاستودیا در اکتبر ۲۰۲۰ برای دریافت حساب اصلی به بانک فدرال رزرو کانزاس‌سیتی درخواست داد و بعدها برای عضویت در نظام فدرال رزرو نیز اقدام کرد. به روایت The Block در ۱۶ نوامبر، این بانک در ژوئن ۲۰۲۲ و پس از حدود ۱۹ ماه بی‌پاسخ ماندن درخواست، از هیئت مدیرهٔ فدرال رزرو و فدرال رزرو کانزاس‌سیتی شکایت کرد.

رهنمودهای دسترسی به حساب در ۲۰۲۲

در حالی که درخواست کاستودیا در جریان بود، هیئت مدیرهٔ فدرال رزرو در ۱۵ اوت ۲۰۲۲ رهنمودهای نهایی بررسی درخواست‌های حساب و خدمات پرداخت از سوی بانک‌های رزرو را اعلام کرد. این رهنمودها نظام بررسی سه‌سطحی (Tier) ایجاد کردند. نهادهای دارای بیمهٔ سپردهٔ فدرال ساده‌ترین بررسی را دارند. نهادهایی که نه بیمهٔ فدرال دارند و نه زیر نظارت یک نهاد ناظر بانکی فدرال هستند، در سطح ۳ (Tier 3) قرار می‌گیرند و «معمولاً سخت‌گیرانه‌ترین سطح بررسی» را دریافت می‌کنند. کاستودیا به‌عنوان یک SPDI ایالتی بدون بیمه، در سطح ۳ قرار گرفت.

رد درخواست‌ها در ژانویهٔ ۲۰۲۳

در ۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۳، فدرال رزرو کانزاس‌سیتی درخواست حساب اصلی را رد کرد. در همان روز، هیئت مدیرهٔ فدرال رزرو درخواست عضویت کاستودیا را رد کرد و اعلام کرد این شرکت «قصد داشت به فعالیت‌های رمزارزی نوظهور و آزموده‌نشده، از جمله انتشار یک دارایی رمزنگاری‌شده روی شبکه‌های باز، عمومی و/یا غیرمتمرکز بپردازد» و چارچوب مدیریت ریسک آن، از جمله کنترل‌های مبارزه با پول‌شویی، کافی نبود.

آرای دادگاه‌ها

در مارس ۲۰۲۴، دادگاه بدوی فدرال در وایومینگ به نفع فدرال رزرو رأی داد و اعلام کرد قانون به بانک‌های رزرو دربارهٔ حساب‌های اصلی اختیار تشخیص می‌دهد. کاستودیا تجدیدنظرخواهی کرد. در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۵، هیئت سه‌نفرهٔ دادگاه حوزهٔ دهم با رأی ۲ به ۱ آن حکم را تأیید کرد. طبق پروندهٔ دیوان عالی، هیئت عمومی دادگاه حوزهٔ دهم در ۱۳ مارس ۲۰۲۶ درخواست رسیدگی مجدد (en banc) را رد کرد.

استدلال حقوقی: «می‌تواند» در برابر «باید»

پرونده بر سه مادهٔ قانونی استوار بود. اکثریت دادگاه، در رأیی به قلم قاضی دیوید ایبل و با همراهی قاضی ورونیکا راسمن، حکم کرد که بخش ۳۴۲ قانون فدرال رزرو که به بانک‌های رزرو اجازهٔ دریافت سپرده می‌دهد، اختیاری است. کاستودیا به قانون کنترل پولی ۱۹۸۰ (Monetary Control Act) استناد می‌کرد که می‌گوید خدمات فدرال رزرو مشمول جدول کارمزد «باید در دسترس مؤسسات سپرده‌پذیر غیرعضو باشد» (shall be available). اکثریت این بند را یکی از چند اصل قیمت‌گذاری دانست که هیئت مدیره باید هنگام تعیین کارمزدها رعایت کند، نه حقی برای داشتن حساب. دادگاه یادآوری کرد که تصمیم دربارهٔ حساب اصلی را هیئت مدیره نمی‌گیرد، بلکه هر بانک رزرو جداگانه می‌گیرد.

اکثریت همچنین به «اصلاحیهٔ تومی» (Toomey Amendment) در سال ۲۰۲۲ اشاره کرد که هیئت مدیره را ملزم می‌کند پایگاه داده‌ای از درخواست‌های حساب اصلی منتشر کند و مشخص کند هر درخواست «تأیید، رد، در جریان یا مسترد» شده است. به نظر دادگاه، این عبارت «آشکارا این امکان را در نظر می‌گیرد که بانک‌های رزرو درخواست حساب اصلی نهادهای واجد شرایط را رد کنند».

قاضی تیموتی تیمکوویچ نظر مخالف داد. او استدلال کرد که کنگره از طریق قانون کنترل پولی «دسترسی همهٔ مؤسسات سپرده‌پذیر غیرعضو را الزامی کرده است» و هشدار داد که تفسیر فدرال رزرو به مقامات بانکیِ منصوب‌نشده اجازه می‌دهد قدرتی چشمگیر و غیرقابل بازبینی اعمال کنند. او نوشت: «ما مقید به زبان عادی قانون هستیم و به نظر من، "باید" یعنی "باید"» (shall means shall).

واکنش‌ها

پیج پیدانو پاریدون، معاون اجرایی BPI، از این نتیجه استقبال کرد و در بیانیهٔ ۱۶ نوامبر گفت: «دیوان عالی آمریکا امروز خردمندانه رأی دادگاه تجدیدنظر را پابرجا گذاشت که دسترسی به حساب اصلی فدرال رزرو یک امتیاز است، نه یک حق.» BPI و The Clearing House در چند مرحله از این پرونده لوایح amicus در حمایت از فدرال رزرو ارائه کرده بودند.

کاستودیا بلافاصله به درخواست The Block برای اظهارنظر پاسخ نداد و بیت‌کوین مگزین گزارش داد که تا صبح ۱۶ نوامبر نه کاستودیا و نه لانگ اظهارنظری نکرده بودند. بررسی حساب عمومی کیتلین لانگ در X در زمان نگارش این خبر نیز پستی دربارهٔ این تصمیم نشان نداد. کوارتز به نقل از بلومبرگ یادآوری کرد که کاستودیا به دیوان گفته بود یک حساب با کاربرد محدود کافی نیست، از جمله چون موجودی پایان روز بانک را محدود می‌کند و سودی پرداخت نمی‌کند.

معنای این تصمیم برای بانک‌های رمزارزی، ناشران استیبل‌کوین و کاربران

  • اختیار فدرال رزرو، دست‌کم در حوزهٔ دهم، قطعی شده است. حوزهٔ قضایی دهم شامل وایومینگ، خاستگاه مجوز SPDI، است. نهادهای واجد شرایطی که در آنجا رد می‌شوند اکنون شانس کمی برای گرفتن دسترسی از راه دادگاه دارند و دیوان عالی هم از رسیدگی به این مسئله خودداری کرده است.

  • مسیر پیش رو از سیاست‌گذاری فدرال رزرو می‌گذرد، نه دعوای حقوقی. دسترسی اکنون به نحوهٔ اجرای رهنمودهای ۲۰۲۲ از سوی بانک‌های رزرو و به اینکه آیا هیئت مدیره انواع جدیدی از حساب را تصویب می‌کند، بستگی دارد.

  • دسترسی محدود ممکن است. در ۴ مارس ۲۰۲۶، فدرال رزرو کانزاس‌سیتی یک حساب با کاربرد محدود برای Kraken Financial، یک SPDI دیگر در وایومینگ و نهادی در سطح ۳، تأیید کرد. کراکن آن را نخستین حساب اصلی فدرال رزرو برای یک بانک دارایی دیجیتال توصیف کرد. طبق یادداشت تکمیلی فدرال رزرو کانزاس‌سیتی مورخ ۸ مه ۲۰۲۶، این حساب برای دورهٔ اولیهٔ یک‌ساله است، فقط به Fedwire Funds Service دسترسی می‌دهد، اعتبار درون‌روزی و پنجرهٔ تنزیل را شامل نمی‌شود، سقف موجودی پایان روز دارد و سودی دریافت نمی‌کند. (برای اطلاعات بیشتر دربارهٔ این شرکت، گزارش ما از نتایج مالی سه‌ماههٔ سوم ۲۰۲۶ کراکن را ببینید.)

  • مجوزهای فدرال، مسیر دیگر است. بسیاری از شرکت‌های رمزارزی به‌جای آن به دنبال مجوزهای زیر نظارت فدرال هستند؛ نمونه‌اش مجوز نهایی OCC برای شرکت امانی ملی کوین‌بیس است. تسویهٔ استیبل‌کوینی نیز از طریق شرکای تحت نظارت رشد می‌کند، مانند Anchorage Digital در برنامهٔ تسویهٔ استیبل‌کوین USDPT ویزا.

  • برای کاربران عادی، فعلاً تغییر فوری چندانی رخ نمی‌دهد. صرافی‌ها و ناشران استیبل‌کوین همچنان برای ورود و خروج دلار به بانک‌های شریک متکی خواهند بود، یعنی روابط بانکی همچنان ریسکی کلیدی است که باید زیر نظر داشت.

آنچه باید دنبال کرد: «حساب پرداخت» فدرال رزرو

هیئت مدیرهٔ فدرال رزرو در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵ نظر عمومی را دربارهٔ «حساب پرداخت» (payment account) جویا شد؛ حسابی که اغلب «حساب اصلی لاغر» (skinny master account) خوانده می‌شود و نهادهای واجد شرایط فقط برای پایاپای و تسویهٔ پرداخت‌ها می‌توانند از آن استفاده کنند. طبق اطلاعیهٔ Federal Register، چنین حسابی سودی پرداخت نمی‌کند، به اعتبار فدرال رزرو دسترسی ندارد و با سقف موجودی شبانه روبه‌رو است که هیئت مدیره در نظر داشت آن را کمترینِ ۵۰۰ میلیون دلار یا ۱۰ درصد کل دارایی‌های دارندهٔ حساب تعیین کند. مهلت ارسال نظرها ۶ فوریهٔ ۲۰۲۶ بود. نکتهٔ مهم آنکه این پیشنهاد صلاحیت قانونی را گسترش نمی‌دهد و بانک‌های رزرو همچنان اختیار تأیید یا رد درخواست‌ها را خواهند داشت. فرماندار کریستوفر والر در آن زمان گفت این حساب‌ها «از نوآوری پشتیبانی می‌کنند و در عین حال نظام پرداخت را ایمن نگه می‌دارند». اینکه هیئت مدیره حساب پرداخت را نهایی کند یا نه، و با چه شرایطی، نقطهٔ عطف بعدی برای بانک‌های رمزارزی است.

پرسش‌های متداول

آیا دیوان عالی حکم داد که حق با فدرال رزرو است؟

خیر. رد درخواست certiorari رأی دربارهٔ ماهیت پرونده نیست. معنایش این است که دیوان از رسیدگی به پرونده خودداری کرد و بنابراین رأی دادگاه حوزهٔ دهم در آن حوزه لازم‌الاجرا باقی می‌ماند.

آیا کاستودیا هنوز می‌تواند حساب اصلی بگیرد؟

راه‌های تجدیدنظر در این دعوا به پایان رسیده است. کاستودیا در اصل می‌تواند دوباره درخواست دهد یا به دنبال نوع دیگری از حساب برود، اما تا زمان نگارش این خبر چنین برنامه‌ای اعلام نشده بود.

آیا این تصمیم بر حساب Kraken Financial اثر می‌گذارد؟

نه به‌طور مستقیم. حساب با کاربرد محدود Kraken Financial بر اساس همان اختیار تشخیص موجود فدرال رزرو اعطا شد که این تصمیم آن را دست‌نخورده باقی می‌گذارد.

چرا این موضوع برای استیبل‌کوین‌ها مهم است؟

ناشران استیبل‌کوین و بانک‌های رمزارزی به تسویهٔ دلاری قابل اتکا نیاز دارند. بدون دسترسی مستقیم به فدرال رزرو، به بانک‌های شریک وابسته‌اند که هزینه و ریسک طرف مقابل را افزایش می‌دهد.

این مطلب صرفاً جنبهٔ اطلاع‌رسانی دارد و توصیهٔ سرمایه‌گذاری یا حقوقی نیست.

منابع و مطالعه بیشتر

موضوعات
اشتراک‌گذاری

سیگنال‌ها و نتایج ثبت‌شده را ببینید

سیگنال‌های ثبت‌شده و عملکرد آن‌ها را مرور کنید، یا برای دنبال‌کردنشان حساب رایگان بسازید.

رد درخواست Custodia Bank برای حساب اصلی فدرال رزرو در دیوان…