خبر روزانه

راهنمای بازاریابی کریپتو NYDFS: ادعاهای قابل‌راستی‌آزمایی، افشای روشن ریسک و نظارت بر مروجان تا مه ۲۰۲۷

اداره خدمات مالی نیویورک (DFS) در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ به دارندگان بیت‌لایسنس و شرکت‌های امانی کریپتو اعلام کرد تبلیغات باید مبتنی بر شواهد باشند، ادعای «بدون کارمزد» نباید اسپرد را پنهان کند، افشای ریسک باید واضح و برجسته باشد، پرداخت برای توصیه‌نامه‌ها افشا شود و بر مروجان شخص ثالث و جعل هویت برند نظارت شود. شرکت‌ها باید تا ۱۰ مه ۲۰۲۷ سیاست‌های مصوب هیئت‌مدیره را به‌روز کنند و DFS آن‌ها را در بازرسی‌ها بررسی می‌کند.

تحریریه MyTraderBotانتشار: ۱۱ دقیقه مطالعهRead in English
اشتراک‌گذاری
برج‌های اداری خیابان استیت در محله مالی منهتن پایین، نیویورک
فهرست مطالب

نهاد ناظر مالی ایالت نیویورک دقیقاً مشخص کرده که از تبلیغات، پست‌های شبکه‌های اجتماعی، پادکست‌ها و مروجان پولی شرکت‌های کریپتویی دارای مجوز خود چه انتظاری دارد. روز پنجشنبه ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۱ آبان ۱۴۰۵)، کیتلین اسرو (Kaitlin Asrow)، سرپرست اداره خدمات مالی ایالت نیویورک (NYDFS یا DFS)، یک نامه صنعتی با عنوان «راهنمای تبلیغات و بازاریابی» (Guidance on Advertising and Marketing) برای همه نهادهای ارز مجازی تحت نظارت این اداره صادر کرد. طبق این راهنمای بازاریابی کریپتو، ادعاهای تبلیغاتی باید مبتنی بر شواهد و قابل راستی‌آزمایی باشند، افشای ریسک‌ها باید واضح و به‌وضوح قابل‌مشاهده باشد و عنوان «بدون کارمزد» نباید هزینه اسپرد را پنهان کند. همچنین شرکت‌ها مسئول بررسی صلاحیت مروجان شخص ثالث و پایش افرادی هستند که با نام برند آن‌ها جعل هویت می‌کنند.

طبق اطلاعیه مطبوعاتی DFS، از شرکت‌ها انتظار می‌رود تا ۱۰ مه ۲۰۲۷ سیاست‌های خود را با این راهنما هماهنگ کنند. DFS می‌گوید پس از آن، هم نحوه اجرای این سیاست‌ها و هم اثربخشی آن‌ها را از طریق بازرسی‌ها و پایش نظارتی ارزیابی خواهد کرد.

این راهنما شامل چه کسانی می‌شود

مخاطب نامه «همه نهادهای کسب‌وکار ارز مجازی دارای مجوز بر اساس 23 NYCRR Part 200 یا تأسیس‌شده به‌عنوان شرکت امانی با هدف محدود بر اساس قانون بانکداری نیویورک» است. به زبان ساده، دو گروه را دربر می‌گیرد:

  • دارندگان بیت‌لایسنس (BitLicense): شرکت‌هایی که بر اساس 23 NYCRR Part 200، یعنی آیین‌نامه ارز مجازی نیویورک که با نام بیت‌لایسنس شناخته می‌شود، مجوز دارند.

  • شرکت‌های امانی با هدف محدود (Limited Purpose Trust Companies): شرکت‌هایی که بر اساس قانون بانکداری نیویورک برای فعالیت در حوزه ارز مجازی تأسیس شده‌اند.

DFS این شرکت‌ها را «نهادهای ارز مجازی» یا VCE می‌نامد. این راهنما شامل پلتفرم‌های فراساحلی بدون مجوز نمی‌شود و انتظارات را برای شرکت‌هایی تعیین می‌کند که از نظر قانونی اجازه ارائه خدمات به ساکنان نیویورک را دارند.

تعریف «مواد تبلیغاتی» (Materials) عمداً گسترده است. این تعریف هر محتوایی را شامل می‌شود که VCE یا شخصی از طرف آن تولید یا توزیع کند و بتوان به‌طور معقول آن را تبلیغ محصولات، خدمات یا فعالیت‌های ارز مجازی آن شرکت دانست. فرقی ندارد مخاطب یک فرد باشد یا یک نهاد، و فرقی ندارد محتوا چه برچسبی داشته باشد: «دعوت به اقدام»، «مقایسه کارمزد» یا «آموزش». همه قالب‌ها هم مشمول آن هستند، از جمله رسانه چاپی، وب‌سایت، شبکه‌های اجتماعی، وبلاگ، محتوای صوتی و تصویری، خبرنامه، مواد رودشو، ارائه‌ها، بروشورها و فناوری‌های مشتری‌محور. یعنی برچسب «محتوای آموزشی» زدن روی یک پست تبلیغاتی، آن را از شمول قواعد خارج نمی‌کند.

ممنوعیتی جدید نیست؛ جزئیات تازه برای یک قاعده قدیمی

تبلیغات گمراه‌کننده کریپتو از سال ۲۰۱۵ در نیویورک ممنوع بوده است. بخش 200.18 آیین‌نامه بیت‌لایسنس، مصوب ۲۴ ژوئن ۲۰۱۵، دارندگان مجوز را ملزم می‌کند نام خود و عبارت «دارای مجوز فعالیت در کسب‌وکار ارز مجازی از اداره خدمات مالی ایالت نیویورک» (Licensed to engage in Virtual Currency Business Activity by the New York State Department of Financial Services) را در تبلیغات بیاورند. آن‌ها باید همه مواد تبلیغاتی و بازاریابی را دست‌کم هفت سال نگه دارند. همین بخش تصریح می‌کند که دارنده مجوز «و هر شخص یا نهادی که از طرف آن عمل می‌کند» نباید «هیچ اظهار یا حذف نادرست، گمراه‌کننده یا فریبنده‌ای» داشته باشد.

نامه جدید جایگزین این قاعده نمی‌شود. TokenPost و Cryptopolitan هر دو آن را راهنمایی توصیف کرده‌اند که انتظارات لازم برای رعایت الزام موجود را تعیین می‌کند، نه ممنوعیتی جدید. تغییر اصلی در سطح جزئیات است: DFS اکنون با تکیه بر آنچه «تجربه نظارتی» خود می‌نامد، مشخص می‌کند که سیاست‌ها و رویه‌های مؤثر باید چه چیزهایی را دربر بگیرند.

NYDFS اکنون از تبلیغات کریپتو چه انتظاری دارد

هر VCE باید سیاست‌ها و رویه‌های جامعی برای تبلیغات و بازاریابی تدوین، حفظ و اجرا کند. هیئت‌مدیره یا یک کمیته فرعی منتخب هیئت‌مدیره باید این سیاست‌ها را هر سال بررسی و تصویب کند. همچنین این سیاست‌ها باید «متناسب با اندازه، پایگاه مشتریان و مدل کسب‌وکار VCE» باشند. انتظارات راهنما در سه محور دسته‌بندی شده است.

۱. ممنوعیت محتوای نادرست، گمراه‌کننده یا فریبنده

ادعاها باید «تصویری منصفانه» از محصول ارائه دهند و «مبتنی بر شواهد و قابل راستی‌آزمایی» باشند. DFS نمونه‌هایی را فهرست کرده که بازبینی داخلی باید آن‌ها را شناسایی کند:

  • ادعاهای اثبات‌نشده یا اغراق‌آمیزی که شرکت می‌داند یا دلیلی دارد که بداند نادرست یا گمراه‌کننده‌اند.

  • اظهاراتی که تصور نادرستی از رقابت‌پذیری کلی ایجاد می‌کنند. مثال نامه، برجسته کردن نبود یک هزینه، مانند «معامله بدون کارمزد»، و در عین حال حذف سایر هزینه‌هایی است که مشتری می‌پردازد، «مانند اسپرد یا مارک‌آپ».

  • ادعاهای گمراه‌کننده درباره عملکرد، مانند بیان نادرست یا حذف بازه‌های زمانی، یا نمایش نتایج فقط بخشی از یک پرتفوی.

  • اظهارات نادرست یا گمراه‌کننده، صریح یا ضمنی، درباره وضعیت نظارتی، از جمله وضعیت مجوز هر فرد یا نهاد.

مثال «بدون کارمزد» برای کاربران عادی اهمیت دارد. وقتی پلتفرمی به‌جای کارمزد صریح از طریق اسپرد یا مارک‌آپ درآمد کسب می‌کند، کاربر همچنان هزینه می‌پردازد، فقط این هزینه کمتر دیده می‌شود.

۲. افشای واضح و به‌وضوح قابل‌مشاهده

افشاها باید «در همه موارد، واضح و به‌وضوح قابل‌مشاهده» باشند. ماهیت و میزان آن‌ها به مجموع شرایط بستگی دارد. DFS دست‌کم انتظار دارد سیاست‌ها تضمین کنند که:

  • هر محتوایی که به مزایای احتمالی یک محصول اشاره می‌کند، بحثی متوازن درباره ریسک‌های آن هم ارائه دهد. هیچ عبارتی نباید به‌طور معقول وعده سود مالی یا تضمین در برابر زیان تلقی شود.

  • در توصیه‌نامه‌های مشتریان (Testimonials) به‌وضوح گفته شود که ممکن است نماینده تجربه سایر مشتریان نباشند.

  • ماهیت و میزان هر مبلغی که مستقیم یا غیرمستقیم برای توصیه‌نامه پرداخت شده به‌وضوح افشا شود.

  • سطح جزئیات متناسب با پیچیدگی و ریسک محصول باشد و اندازه، رنگ و کنتراست افشا آن را برجسته کند.

  • زبان افشا برای مخاطب عام آسان و قابل‌فهم باشد.

  • افشاها در هیچ پلتفرمی پنهان یا کم‌رنگ نشوند. DFS دو نمونه از کارهای نادرست را ذکر می‌کند: آوردن افشای ریسک فقط در پایان یک پادکست پس از بحثی طولانی درباره مزایا، و نشان دادن ریسک‌ها در وب‌سایت یا پست شبکه اجتماعی فقط پس از کلیک کاربر روی «بیشتر بخوانید» (click for more).

  • VCE دارای مجوزی که واقعاً محصول را ارائه می‌دهد به‌وضوح معرفی شود.

۳. حاکمیت، مروجان شخص ثالث و جعل هویت برند

محور سوم به این می‌پردازد که چه کسی در داخل شرکت کنترل بازاریابی را بر عهده دارد. طبق نامه، حاکمیت مؤثر به‌طور کلی شامل این موارد است:

  • نقش‌ها و مسئولیت‌های به‌روشنی تعریف‌شده برای تبلیغات و بازاریابی.

  • فرایند رسمی بازبینی و تأیید همراه با بازبینی ثانویه مناسب.

  • فرایندی برای پایش و رسیدگی به‌موقع به استفاده متقلبانه یا نادرست از نام یا برند شرکت. DFS «حساب‌های جعل هویت و طرح‌های تبلیغاتی غیرمجاز» را به‌عنوان نمونه ذکر می‌کند.

  • کنترل‌های نگهداری سوابق مطابق با 23 NYCRR 200.18، از جمله نگهداری شواهد پشتیبان هر ادعای واقعی و نسخه‌ای از همه تأییدها.

  • بررسی دقیق صلاحیت (Due Diligence) هنگام انتخاب و حفظ مروجان شخص ثالث، و پایش فعالیت آن‌ها.

  • رویه‌هایی برای اطمینان از اینکه هر کسی که از طرف شرکت عمل می‌کند از سیاست‌های شرکت، قوانین و دستورهای نهادهای ناظر پیروی کند.

  • در نظر گرفتن مخاطب، مانند اندازه و میزان آگاهی او، هنگام تعیین میزان نظارت لازم بر هر محتوا.

در نامه از واژه «اینفلوئنسر» استفاده نشده است. با این حال، اشاره‌های آن به مروجان شخص ثالث، پرداخت برای توصیه‌نامه‌ها، پادکست‌ها و پست‌های شبکه‌های اجتماعی، کمپین‌های پولی تولیدکنندگان محتوا را که شرکت‌های کریپتویی معمولاً به کار می‌گیرند پوشش می‌دهد. تیتر Cryptopolitan این موضوع را چنین خلاصه کرد: NYDFS تا مه ۲۰۲۷ به شرکت‌ها فرصت داده تا «بر اینفلوئنسرها و جاعلان برند نظارت کنند».

چرا DFS اکنون روی بازاریابی تمرکز کرده است

اطلاعیه مطبوعاتی این اقدام را در چارچوب حمایت از مصرف‌کننده معرفی می‌کند. اسرو گفت: «DFS بیش از یک دهه است که استاندارد جهانی نظارت بر ارز مجازی و حمایت از مصرف‌کننده را تعیین کرده است. راهنمای امروز تعهد ما به حمایت از مردم نیویورک را تقویت می‌کند و تضمین می‌کند که شیوه‌های تبلیغات و بازاریابی در حوزه ارز مجازی شفاف، جامع و در دسترس باشند.»

الزام پایش برند به مشکلی آشنا می‌پردازد: حساب‌های جعلی پشتیبانی، وب‌سایت‌های کپی‌شده و جوایز جعلی «رسمی» که با نام یک صرافی واقعی برای سرقت اطلاعات ورود یا دارایی‌ها استفاده می‌شوند. مای‌تریدربات نمونه‌های مشابهی را پوشش داده است، از جمله ربوده‌شدن دامنه Across Protocol و نمایش صفحه فیشینگ و هشدار بایننس که ادعای فروش اطلاعات کاربران احتمالاً کلاهبرداری است. DFS اکنون از شرکت‌های دارای مجوز انتظار دارد فعالانه به دنبال این نوع سوءاستفاده باشند و سریع واکنش نشان دهند.

نیویورک نخستین نهاد ناظری نیست که قواعد تبلیغ کریپتو را سخت‌گیرانه‌تر می‌کند. در بریتانیا، رژیم تبلیغات مالی دارایی‌های رمزنگاری‌شده سازمان رفتار مالی (FCA) از ۸ اکتبر ۲۰۲۳ اجرا می‌شود. طبق این رژیم، تبلیغات باید منصفانه، واضح و غیرگمراه‌کننده باشند و هشدارهای ریسک تعیین‌شده را داشته باشند. پاداش‌های «معرفی دوستان» ممنوع است و سرمایه‌گذاران تازه‌کار ۲۴ ساعت مهلت تأمل دارند. رویکرد نیویورک متفاوت است: به‌جای تعیین عبارت‌های دقیق، از شرکت‌ها می‌خواهد فرایندهایی مصوب هیئت‌مدیره بسازند که DFS بتواند آن‌ها را بازرسی کند.

جدول زمانی: مه ۲۰۲۷ و بازرسی‌های DFS

دو سند رسمی، مهلت را با عبارت‌هایی کمی متفاوت بیان می‌کنند:

  • اطلاعیه مطبوعاتی می‌گوید از VCEها انتظار می‌رود سیاست‌های تبلیغات و بازاریابی خود را «تا ۱۰ مه ۲۰۲۷» به‌روز کنند، دست‌کم سالی یک بار آن‌ها را بازبینی کنند و سوابق را برای بررسی اداره نگه دارند.

  • نامه صنعتی می‌گوید «از ۱۲ مه ۲۰۲۷» سیاست‌ها و رویه‌های منطبق با راهنما «باید برای بررسی اداره در دسترس باشند»، به‌روز نگه داشته شوند و برای مدت تعیین‌شده در 23 NYCRR 200.12(a) حفظ شوند.

در عمل، هدف برنامه‌ریزی تاریخ زودتر، یعنی ۱۰ مه ۲۰۲۷، است. DFS می‌گوید سپس نحوه اجرای این سیاست‌ها و اثربخشی آن‌ها را از طریق بازرسی‌ها و پایش نظارتی ارزیابی خواهد کرد. نامه همچنین تصریح می‌کند که این راهنما جامع نیست و ممکن است به‌روزرسانی شود.

این راهنما برای کاربران و شرکت‌های کریپتویی چه معنایی دارد

برای کاربران در نیویورک، این راهنما به‌مرور باید به تبلیغات متوازن‌تری منجر شود: هشدارهای ریسک در ابتدای محتوا، نه پشت یک کلیک؛ افشای روشن‌تر اینکه چه کسی برای توصیه‌نامه‌ها پول داده؛ ادعاهای کارمزدی که اسپرد را هم در نظر می‌گیرند؛ و نام روشن شرکت دارای مجوزِ پشت هر پیشنهاد. این راهنما به معنای تأیید هیچ توکن یا معامله‌ای از سوی DFS نیست و از ریسک کریپتو هم نمی‌کاهد.

برای شرکت‌های دارای مجوز، کار بیشتر عملیاتی است:

  • مالکیت سیاست بازاریابی در سطح هیئت‌مدیره، همراه با تصویب سالانه.

  • بازبینی پیش از انتشار و تأیید ثانویه برای محتوای تبلیغاتی، از جمله پست‌هایی که برچسب آموزشی دارند.

  • قرارداد، بررسی صلاحیت و پایش مستمر برای همکاران وابسته (Affiliate)، سفیران برند و تولیدکنندگان محتوای پولی.

  • پایش حفاظت از برند برای حساب‌های جعلی و تبلیغات غیرمجاز.

  • پرونده شواهد برای پشتیبانی از هر ادعای واقعی در بازاریابی.

پلتفرم‌های بزرگ آمریکایی دارای مجوز نیویورک، و همچنین شرکت‌های جدیدتر دارای منشور امانی، احتمالاً باید کمپین‌های جهانی خود را که به ساکنان نیویورک می‌رسد بازبینی کنند. این موضوع به سالی پرتحول در مقررات آمریکا اضافه می‌شود که شامل مجوز نهایی OCC برای شرکت امانی ملی کوین‌بیس و لغو طرح آستانه ۲۵۰ دلاری قانون سفر توسط فین‌سن و فدرال رزرو بوده است.

چه چیزهایی را باید زیر نظر داشت

  • اینکه آیا DFS پرسش‌های متداول یا به‌روزرسانی‌های بیشتری منتشر می‌کند؛ نامه می‌گوید راهنما ممکن است «هر از گاهی» تغییر کند.

  • اینکه دارندگان بزرگ مجوز تا پیش از مه ۲۰۲۷ پیام‌های «کارمزد صفر» و «بدون کمیسیون» را چگونه تغییر می‌دهند.

  • تغییر در نحوه افشای همکاری‌های پولی با تولیدکنندگان محتوا و برنامه‌های سفیران برند در شرکت‌های دارای مجوز.

  • اینکه آیا یافته‌های بازرسی یا اقدامات اجرایی DFS پس از مه ۲۰۲۷ به این راهنما استناد می‌کنند.

  • اینکه آیا نهادهای ناظر ایالتی دیگر در آمریکا راهنمای مشابهی برای بازاریابی کریپتو صادر می‌کنند.

پرسش‌های متداول

آیا راهنمای بازاریابی کریپتو NYDFS یک قانون جدید است؟

خیر. این یک راهنمای نظارتی است که توضیح می‌دهد DFS انتظار دارد شرکت‌های دارای مجوز چگونه قاعده تبلیغاتی موجود در 23 NYCRR 200.18 را رعایت کنند؛ قاعده‌ای که از ۲۰۱۵ اجرا می‌شود. این راهنما ممنوعیت جداگانه جدیدی ایجاد نمی‌کند.

آیا شامل اینفلوئنسرها هم می‌شود؟

نامه به‌جای واژه «اینفلوئنسر» از «مروجان شخص ثالث»، توصیه‌نامه‌های پولی، پادکست‌ها و شبکه‌های اجتماعی نام می‌برد. تولیدکنندگان محتوای پولی که محصولات کریپتویی یک شرکت دارای مجوز را تبلیغ می‌کنند در این محدوده قرار می‌گیرند و شرکت‌ها باید صلاحیت آن‌ها را بررسی و فعالیتشان را پایش کنند.

شرکت‌ها تا چه زمانی باید این راهنما را رعایت کنند؟

طبق اطلاعیه مطبوعاتی، تا ۱۰ مه ۲۰۲۷. طبق نامه صنعتی، سیاست‌ها باید از ۱۲ مه ۲۰۲۷ برای بررسی DFS در دسترس باشند. DFS آن‌ها را از طریق بازرسی‌ها و پایش نظارتی ارزیابی می‌کند.

آیا شامل صرافی‌های خارج از نیویورک هم می‌شود؟

این راهنما شامل دارندگان بیت‌لایسنس DFS و شرکت‌های امانی با هدف محدود نیویورک است که در کسب‌وکار ارز مجازی فعالیت می‌کنند، از جمله نحوه بازاریابی آن‌ها برای ساکنان نیویورک. این نامه به پلتفرم‌های بدون مجوز نمی‌پردازد.

این مطلب صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی دارد و توصیه حقوقی یا سرمایه‌گذاری نیست.

منابع و مطالعه بیشتر

اشتراک‌گذاری

سیگنال‌ها و نتایج ثبت‌شده را ببینید

سیگنال‌های ثبت‌شده و عملکرد آن‌ها را مرور کنید، یا برای دنبال‌کردنشان حساب رایگان بسازید.

راهنمای بازاریابی کریپتو NYDFS؛ قواعد تبلیغات و مروجان